จากเหตุการณ์เฮลิคอปเตอร์ตกที่จังหวัดเชียงรายเมื่อปลายปี 2566 ซึ่งมีผู้รอดชีวิตอย่างปาฏิหาริย์ 2 นาย สร้างความตกตะลึงให้กับสาธารณชน เพราะสภาพเครื่องที่พังยับเยินจนไม่น่าจะมีใครรอดได้ ทำให้หลายคนเริ่มตั้งคำถามถึงเบื้องหลังของเหตุการณ์ครั้งนี้ มีการเปิดเผยว่าหนึ่งในผู้รอดชีวิต แถลงกับผู้สื่อข่าวว่า เขานั้นมีตะกรุดโทนแคล้วคลาดที่ได้รับมาจากหลวงปู่จันทร์เป็นเครื่องยึดเหนี่ยวติดตัวอยู่เสมอ นับเป็นเรื่องราวที่จุดประกายความสนใจเกี่ยวกับพุทธคุณของตะกรุดโทนแคล้วคลาดให้กลับมาเป็นที่พูดถึงอีกครั้งอย่างกว้างขวาง
ข่าวนี้กลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์อย่างรวดเร็ว โดยมีการตั้งข้อสังเกตจากผู้เชี่ยวชาญด้านวัตถุมงคลว่า กรณีเช่นนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีผู้ประสบเหตุร้ายแรงแต่กลับรอดมาได้ราวปาฏิหาริย์ ด้วยเชื่อว่าเป็นเพราะอานุภาพจากเครื่องรางของขลัง โดยเฉพาะตะกรุดโทนแคล้วคลาด ที่ได้รับความนิยมมาอย่างยาวนานในหมู่ชายชาตรี โดยเฉพาะผู้ที่มีอาชีพเสี่ยงภัย ซึ่งเรื่องราวของผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์เฮลิคอปเตอร์ตกครั้งนี้ ได้ตอกย้ำความเชื่อดังกล่าวให้เด่นชัดขึ้นไปอีก
ไม่เพียงแต่เหตุการณ์ล่าสุดนี้เท่านั้น ย้อนกลับไปเมื่อช่วงต้นปี 2566 ก็เคยมีข่าวฮือฮาเกี่ยวกับอดีตนายทหารท่านหนึ่งที่รอดชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์คว่ำหลายตลบ บนถนนมิตรภาพ โดยที่ตัวรถเสียหายยับเยิน แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสและยืนยันว่าพกตะกรุดโทนแคล้วคลาดของวัดดังแห่งหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมาติดกายตลอดเวลา ซึ่งเรื่องราวเหล่านี้ล้วนเป็นบทพิสูจน์ที่ทำให้ความศรัทธาในวัตถุมงคลประเภทนี้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่ชีวิตต้องเผชิญกับความไม่แน่นอน
กระแสความต้องการตะกรุดโทนแคล้วคลาดจึงพุ่งสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะจากสำนักเกจิอาจารย์ชื่อดังที่ผู้คนให้ความเคารพศรัทธา เพราะหลายคนเองก็ต้องการสิ่งยึดเหนี่ยวทางใจเพื่อเป็นเครื่องช่วยคุ้มครองป้องกันภัยในชีวิตประจำวัน ที่มีการแข่งขันสูงและเต็มไปด้วยความเสี่ยงต่างๆ มากมาย ทำให้ตะกรุดโทนแคล้วคลาดไม่เป็นเพียงแค่เครื่องราง แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของความหวังและกำลังใจของผู้คนในยุคปัจจุบัน
ผู้ที่ศรัทธาส่วนมากต่างเชื่อว่าพุทธคุณของตะกรุดโทนแคล้วคลาดนั้นครอบคลุมทั้งด้านการปัดเป่าภยันตราย, คุ้มครองจากอุบัติเหตุ, รวมถึงช่วยให้รอดพ้นจากสถานการณ์คับขันต่างๆ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนตอบโจทย์ความต้องการของผู้คนในสังคมที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงรอบด้าน และในอนาคตอันใกล้ คาดว่าความเชื่อและความนิยมในเครื่องรางชนิดนี้ก็จะยังคงอยู่คู่กับสังคมไทยต่อไป เพราะเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมที่หยั่งรากลึกในจิตใจของผู้คนมาอย่างยาวนาน